Wist ik veel.....

"Ik heb helemaal geen pijn, 'zei ik. Wist ik veel...........'

 

 

Violien Wouterse (48) kreeg drie jaar geleden van haar tandarts te horen dat zij parodontitis heeft. Een langdurige en soms pijnlijke behandeling volgde. "Toen ik jong was heb ik mij nooit zo veel gelegen laten liggen aan mijn gebit," vertelt Violien. "Ik kreeg van mijn ouders die beiden al vanaf jonge leeftijd een kunstgebit hadden weinig te horen over goed poetsen.'Heb je je tanden gepoetst?' was weliswaar de standaardvraag als ik 's avonds ging slapen, maar het werd nooit gecontroleerd. Toen ik ouder werd, werd ik mij pas bewust van het belang van een mooi, gezond gebit. Maar, weet ik nu, ik had er wel veel meer aan moeten doen. Goed, ik poetste twee keer daags en ging elk half jaar naar de tandarts, maar daar is alles mee gezegd.


Mijn tandarts was een oudere man die vullen nog steeds 'plomberen' noemde, dus dan weet je het wel. Nooit heb ik iets te horen gekregen over echt goed schoonhouden, dus over flossen en met tandenstokers werken, laat staan over hoe belangrijk gezond tandvlees is. Dat het bij mij bloedde alarmeerde mij niet. Hem blijkbaar ook niet, want hij zei er nooit wat over. Dat het ook erg rood was en wat gezwollen zag ik, maar pijn deed het niet. Wel had ik vaak last van een slechte adem waar ik mij erg voor schaamde, maar ik dacht dat dat aan mijn maag lag. Toen mijn tandarts vijf jaar geleden met pensioen ging werd zijn praktijk overgenomen door een jonge tandarts. Zij inspecteerde mijn mond en zei: "Weet u wel dat u veel te diepe pockets hebt? U heeft parodontitis." Parodontitis? Pockets? Ik had er nog nooit van gehoord. "Maar ik heb helemaal geen pijn," zei ik nog. Wist ik veel dat het een pijnloos proces is. Zij stuurde mij door naar een parodontoloog (een tandarts die gespecialiseerd is in tandvleesaandoeningen, red.) voor een professionele-gebitsreiniging. Dat is behoorlijk doorbijten, want als pockets worden gereinigd dat gebeurt in meerdere sessies moet er onder je tandvlees worden gewerkt en dat is niet fijn, om het voorzichtig uit te drukken. Ik heb een paar keer op het punt gestaan om ermee te kappen, maar ik wil absoluut geen kunstgebit. Dus moest ik mij wel overgeven aan de behandeling. Ook bleek er een zogeheten flap-operatie nodig te zijn, waarbij mijn tandvlees van de tandhalzen werd losgemaakt, waardoor het schoonmaken beter gaat. Mijn mond is nu weer gezond en dat is een hele opluchting.De schade die door de parodontitis is ontstaan is helaas niet meer goed te maken. Ik ben drie al loszittende kiezen kwijtgeraakt en van twee andere is het nog maar de vraag of zij het zullen redden. Door de flap-operatie zijn mijn tandhalzen veel zichtbaarder geworden. Daar ben ik niet blij mee, het staat gewoon niet mooi. Maar er is helaas niets aan te doen. Parodontitis genezen is, weet ik nu, een heel langdurig traject. Wat een perfecte mondhygiëne betreft heb ik levenslang, maar dat heb ik er graag voor over. Ik ben als de dood dat ik het nog een keer krijg."

Bron “Margriet” nr 01-2010
 

 
Home
Login